कलेजमा कफि-गफ

"पढेर के हुन्छ ?"
रोजिन बेकरीका सबै कुर्सी भरिए । चियाको अर्डर भयो, अनि सुरु भयो गफ । उता क्लासमा सर पसेको देखियो, पढाउन ।

"पढेर कामै छैन यार !", पढाइप्रतिको वितृष्णा एउटाले मुख खुम्च्याउँदै ओकल्यो ।
"यस्तो पनि सिलेबस, यस्तो पनि कोर्ष ?", सबैलाई मोह विदेशको, विदेशी पढाइको (विदेशी कमाईको) । एकैछिनमा समोसा आयो तात्तातो । सबैले हात लम्काए । प्रसंग मोडियो, "लभ आजकल कस्तो लाग्यो ?" गफका लहर फरक-फरक, छिन-छिनमा । जय नेपाल हलको टिकटको पैसाको कुरो, फोर-डि फिल्मको कुरो । सबैको निष्कर्ष निस्कियो- "टिकट अलि महँगो नै हो ।" भृकुटी मण्डपको प्रदर्शनी चाहिं सबैले हेर्ने नै भए, त्यहाँ प्रवेश निःशुल्क छ रे ! खै अरु के-के कुरा भएर हो, फेरि कुरो आइपुग्यो पढाइको । "इन्जिनियरिडमा यो विषय कामै छैन, त्यो विषय पढेर के उपलब्धि छ खै !" पढेर काम छैन भनेर प्रमाणित गर्नमै सबैको तर्क सोझिएझैँ लाग्दै थियो । "नेपालमा बसेर काम छैन", सबैको कुराको थिम निस्कियो ।

कलेज छेउको क्याफे, रोजिन बेकरी । क्लास भएन, सर ढिला आउनुभयो, पढाएको बुझिएन, अलि जाडो भा'जस्तो भयो, धेरै पानी पर्‍यो, घाम चर्को लाग्यो, फिल्म हेर्ने योजना बनाउनुपर्‍यो ...अरु यस्तै-यस्तै सबै बहानाहरुलाई फिट हुने ठाउँ, क्याफे । कलेजभित्रकै क्यान्टिनमा चाहिं कर्मचारीहरु बाहेक अरु छिरेको खासै देखिन्न । चिया मीठो नभएर भने होइन, कारण कलेजभित्र 'सूर्य' लाग्दैन । त्यसको लागि बाहिरै निस्कनुपर्छ, तर खुल्ला ठाउँमा हैन अलि कोल्टोमा । क्लासमा विद्यार्थी अलि थोरै देखिए । सरलाई शङ्का लाग्यो, हान्निएर क्याफेतिर गए । फरकै परेन, सबै अटाइ-नअटाइ त्यहीँ थिए ।

प्रसंग उपराष्ट्रपतिको । "बल्ल ठीक भो, सर्वोच्चले गर्नुपर्ने नै त्यही थियो नि", एउटा कुर्लियो । कसैले मौन सहमति जनाए, कसैले अझ कुरा थपे, ठूलो स्वरमा । राजनीतिक कुरो आएपछि सबैको इनर्जी एकाएक ह्वात्तै बढ्छ । एउटाले माओवादीको कुरो झिक्यो । सुजाता कोइराला र झलनाथको पनि कुरो उठ्यो । "माओवादीले अब गर्ने भन्या आन्दोलनले माखो मर्ने होइन", यसमा चाहिं सहमति-विमति सबै सुनिए । सँगै बसेर चिया खान सुरु गरेका जिग्रीहरु एकछिनमै सदनका सत्तापक्ष र प्रतिपक्ष झैँ देखिए ।

"होइन क्लास भइरहेको छ कि क्या हो अहिले ?" एउटा अलि पढ्ने जस्तोले सुस्तरी बोल्यो । "पढ्ने चाहिं को-को रहेछन्...हा हा हा...हाम्लाई के को बाल् !" पत्रिकाको दाइँ छ, टेबलभरि । मुख्य पृष्ठको ठूलो फोटो, केटीहरुले आँखा तन्काए । "ओह् ...नो, कस्तो घिनलाग्दो फोटो !" नाक तीन ठाउँमा फोल्ड भयो । जाजरकोटकी झाडापखाला पीडित एक महिलाको फोटोले त्यति मुड बनाएन । अन्तिम घुट्को चिया पिएपछि फेरि अर्डर गरे- "दाइ, अर्को एउटा अलि दूध धेरै राखेर, मीठो बनाउनु त !" समाचारमाथि टिप्पणी गर्न माहिर छन् सबै । सबको आ-आफ्नो लजिक छ । कुरा सुन्दै जाँदा पसले दाइलाई लाग्दो हो- यी विद्यार्थीहरु सारा संसार जान्ने छन्, खालि एउटा कुरा छोडेर ..., आफूले पढ्ने विषय !

कृतिकाले राशिफल खोज्दै थिई । आँखा पर्‍यो प्रथम पेजको देब्रे कुनामा । "होइन यो... यस्तो कार्टुनहरु के बनाएको, केही बुझिन्न यार !" उसको चित्त बुझेन । "अन्त, मान्छेको फिगर पनि के बनाको ...कच्याक कुचुक परेको, अलि दाम्मी बनाउनु नि !" टाढा भएपनि मेरो छेवैकोले 2x मा जुम गरेर हेर्‍यो, राजेश केसीको कार्टुन रहेछ । म बोल्न खोज्दै थिएँ, उसैले उछिन्यो - के गर्छौ त अब ,यसमा सैफ र क्याटरिनाको फोटो बनाउँदैनन्, फेरी तिमीहरुले खोज्ने जस्तो ....पनि बनाउन मिलेन...हा हा हा....।" उसको पछिल्लो नन-भेजले कसैलाई खासै असर परेन । तर पसले दाइलाई के घत परेछ, हाँस्दा चिया नै छचल्काए ।

राशिफल फेला पर्‍यो । उसको 'प्रियजन भेट' रहेछ । मेरो 'कर्मप्राप्ति'। " अनि मेरो ?" अर्को कुर्सीछेउबाटै लम्कियो, "मिष्ठान्न भोजन ।"
"अनि मेरो ?"
"धर्म बढ्ने ।"
"अनि मेरो ?... ... ? ",प्रायः सबैको जिज्ञासा आए ।
'व्यर्थ भ्रमण'...'परिवार सुख'.....'पराक्रम बढ्ने'....'सन्तान सुख'....
"ह्या..जे पायो त्यै !", सबैभन्दा पहिला उसैले ओठ लेप्र्याई । तैपनि राशिफल चाहिं हेर्नैपर्ने ।

"ओहो...११:३० भइसक्यो ।" मर्निड कलेज सकिन लाग्यो ।
"सरको लेक्चर सकिया हो ?"
"अँ भर्खरै सकियो रे", कसैले परबाट खुलासा गर्‍यो । सबैको आ-आफ्ना गफका प्रसंगको विस्तारै बिट मारियो । केटा हो, साँझतिर यसो बसन्तपुर जाम् है, पढ्दा-पढ्दा कति 'ह्याङ' हुने ? आँखालाई पनि अलि राहत हुन्छ...हा हा..ग्यादर हुने है !" असहमतिको कुरै थिएन ।

6 comments:

  1. Bhu:
    ohh bro k ho
    online ho ?

    12:52pm Bhupal:
    eheh
    yeah
    ma chhu

    12:53pm Bhupal:
    ka chhhau timi?

    12:53pm Bhu:
    office ma
    check out my blog
    naya post cha

    12:53pm Bhupal:
    okay

    12:55pm Bhupal:
    कलेजभित्र 'सूर्य' लाग्दैन

    bbal
    12:55pm Bhu:
    hahaha

    12:56pm Bhupal:
    --------------

    12:57pm Bhu:
    nathing

    12:57pm Bhupal:
    eheh
    उसको पछिल्लो नन-भेजले कसैलाई खासै असर परेन । तर पसले दाइलाई के घत परेछ, हाँस्दा चिया नै छचल्काए ।

    12:57pm Bhu:
    -----------------------

    12:57pm Bhupal:
    hora

    12:58pm Bhu:
    thinking nothing...i wrote her name

    12:59pm Bhupal:
    fresh bhaiyo yar...
    eheh
    dami lagyo
    Bhuwan comment pani surprising nei dinu parla ;);)

    1:00pm Bhu:
    la la

    ReplyDelete
  2. hai bhuwan. it was gr8 work. but i m pretty sure, it could be more better, aren't u??
    anyways, jaslai jaha jatikhera jina jahile jo khojnu pare pani Rojin Bakery, problem solved...
    jaya hos!!

    ReplyDelete
  3. article ramro lagyo bhoowan bro...

    ReplyDelete
  4. Very good.you have written like profesional writer...I would appreciate if you continue writing.

    Became your fan

    ReplyDelete
  5. Dherai RAMRO cha. Keep on writing....

    ReplyDelete
  6. I experimented reading ur article i didnt sleeep.well written.

    ReplyDelete