के पलाउला

तिमीलाई जुन मन पर्‍यो ?
प्रीय त्यसलाई उज्यालो अर्कैले दिन्छ,
घाम नभए 
जुन कहाँ देखिएला !
मस्त फक्रेको फुल ;
मख्ख नपर,
फोहोर माटोमा गाडीएको
कुरुप जराले
मलजल नदीए ,
कसरी फक्रिएला त्यो,
फेदै नभए टुप्पोमा के पलाउला !

1 comment:

  1. liked it ! somtin change....i think u started to knw the real value of things....inner beauty.....u knw time is alz powerful....change is alz sign of development........but ...but.....nothing......keep on writing....hope to see next poem full of smiles...hope....n happpineess.....lob the way u write.....

    ReplyDelete