सुन्दर मृत्‍युको पर्खाईमा...


आजकल देख्छु ...
घर, अपार्टमेन्ट
ठुला ठुला ;
तर परिवार चाही ,
टुक्रदै साना-साना; 
फुस्कदो मायाँको बन्धन, 
भत्कदा बिश्वासका तला,
तिल-चामल फुलेका कपाल 
बुढ्यौलीका डिग्रीहरु... 
अनुभवका तखता ...
कति माथिसम्म पुर्याएर 
छाउन मिल्छ कुन्नि ! 
कलीला ति मुनाहरु
हुरिबाट जोगाएको , 
'ताते-ताते बाबु' र 'पुइया ..' गरि 
हुर्काएका मुटुका टुक्रा, 
कुर्दै छु, कुन दिन यिनले 
डोर्याउदै देखाउने छन् ,
सहर छेउ ब्रिद्धाश्रमको बाटो !
सुन्दर बिहानी कुर्नु छैन, 
नयाँ बसन्तको उन्मादी 
पालुवा हेर्नु छैन .
जागिरमा उन्नति,
कसै संगको प्रतिस्पर्धा,
सुन्दर भविष्यको कल्पना गर्नु छैन, 
कुर्नु छ केवल ; 
सुन्दर मृत्यु , 
सन्तानको सुख,
सानोमा 'चिल्लो पात' देखेको 
बिरुवाका राम्रा फल !
अबका बाँकी दिन 
कुनै मृगतृष्णा पाल्नु छैन,
केवल सानो आशा -
जीवनको एक चौथाई 
माया गरेको तिमीलाई ,
अब केहि जीवनका प्रहर 
संगै राखिदेउ है !

2 comments: