हेलसिन्कीबाट छुट्ने रेल


हेलसिन्कीबाट छुट्ने रेल 
हो ... त्यहिँ रोकिन्छ 
जहाँ एकजोडी बृद्ध 
सेताम्मे हिउँको तलाउमा 
बुढ्यौली लागेको खुट्टा
चोप्दै सम्झन्छन 
आफ्ना छोराछोरी पछिल्लोपटक 
भेट्न आएको दिन । 

हेलसिन्कीबाट छुट्ने रेल 
त्यहिँ रोकिन्छ,
जहाँ मारिया सम्झन्छे 
अघिल्लो रात,
मातेर ढलपल हुँदै गर्दा 
ब्युँझिएकी एउटा अफ्रिकनको काखमा,
'साँच्चै नाम चाहिँ के थियो होला त्यसको?'
 रंगीन तर धमिला दृश्यहरु । 

हेलसिन्कीबाट छुट्ने रेल 
त्यहिँ रोकिन्छ,
जहाँ एक हुल युवा 
दोबाटोमा बियरका कार्टुन बोकेर 
गाली गर्छन आप्रवासीलाई
आफ्नो मुलुक बिगारे भनेर,
थोरै बुझेझैं, थोरै नबुझेझैँ गर्छन 
रातभरी हिउँ सोहोरेर आएका 
नेपाली, बंगाली अनि भियतनामी, 
जिल्ल पर्छन,
टोलाईरहेका अनिँदो आँखाहरु ।



2 comments:

  1. as usual, u write with emotion, compassion, and keen sight. loved it :)

    ReplyDelete
  2. Thank you Curly. As usual, these are just day-to-day random feelings. Glad to get your 'ping' !

    ReplyDelete